Wanneer je door de shop scrolt en de naam ÅÅGE ziet, kijk je rechtstreeks in de geschiedenis van mijn familie. Een geschiedenis die is gebouwd op rauw vakmanschap, zout water en een onvoorwaardelijke vastberadenheid om iets visueel sterks te creëren.

Het solide fundament
Het fundament werd gestort door mijn overgrootvader, Hagbart. Hij was het toonbeeld van solide, onveranderlijk vakmanschap – een man die materialen kon vormen en begrijpen. Als molenaar, scheepsbouwer en vuurtorenwachter op Hirsholmene, het noordelijkste eiland van Denemarken, leefde hij in direct contact met de ruige natuur. Het vermogen om iets te creëren dat de elementen kon weerstaan, zat in zijn ruggengraat.

De maritieme zenuw en de compromisloze kunst
Precies die maritieme zenuw en de fascinatie voor de krachten van de natuur gingen over op mijn vader, de beeldend kunstenaar Aage Arbjerg Hansen. Als jongeman volgde hij in zijn grootvader voetsporen en voelde hij het bruisen van de Kattegat als opvolgende vuurtorenwachter op precies Hirsholmene.

Mijn vader was oorspronkelijk opgeleid tot gebouwdschilder, en hij leerde het grote, dramatische formaat echt te beheersen toen hij bij de schilderafdeling van het Aarhus Theater werkte aan het vervaardigen van massieve decors. Het vermogen om een scène in te richten en een visuele ruimte te creëren, nam hij mee naar de kunst. Vanaf het midden van de jaren 70 ontvouwde hij zich echt, toen hij als leerling van de legendarische schilder Sven Dalsgård een krachtige, surrealistische en experimentele uitdrukking ontwikkelde, vol met eigenzinnige collages en objectkunst. Het was scheef, het was aantrekkelijk, en het was volkomen compromisloos.

Later in het leven keerde hij terug naar het canvas en de Jutlandse landschappen, en als je naar zijn oeuvre kijkt, zul je vitale interpretaties van de natuur ontdekken, die variëren van de heel zachte, gedempte nuances tot explosies van verzadigde, vrolijke kleuren. Hij creëerde zijn werken met massieve zwaarte – een verering van het eerlijke, het tactiele en het onopgepolijste.

Nieuw formaat, hetzelfde sterke DNA
Vandaag ben ik degene die de erfenis en het vakmanschap voortzet. Ik ben zelf een ouderwetse schilderkunstenaar, dus het begrip voor de grafische snit, de typografie en het tactiele, solide materiaal zit diep in mijn eigen dna. Ik bouw voort op precies dat fundament dat mijn vader legde, maar mijn methode is anders. Mijn canvas is de straat.

Wanneer ik door de stad en de haven beweeg, vang ik de rauwe, onverzoenlijke momenten met mijn camera. Ik strip de beelden van ruis, trek ze in een hard, contrastrijk zwart-wit en laat enkele, schreeuwende kleuren of rauwe teksten naar voren exploderen. Dat is mijn manier om het compromisloze dna van mijn vader voort te zetten – in een modern, stedelijk formaat dat weigert om mooi en wazig te zijn. Het moet gevoeld kunnen worden.

De aantrekkingskracht van de natuur
De drang naar de rauwe natuur heb ik nooit losgelaten. Ik neem mijn familie nog steeds mee naar Hirsholmene om het fundament te voelen dat mijn overgrootvader en vader hebben gelegd, maar ik vind precies dezelfde rust wanneer ik naar de Westkust toe zoek. Daar, waar de wind aan de zeegrasplukken trekt, waar de zee bruist, en waar ik met zand tussen mijn tenen kan staan.

Dat is de samengestelde erfenis die ik heb teruggebracht tot het universum waar je nu naar kijkt. Het is de balans tussen de maritieme, rauwe scheepsbouw van mijn overgrootvader, de scheve, kleurrijke kunst van mijn vader, en mijn eigen grafische vakmanschap en liefde voor het onopgepolijste buitenleven.

Welkom in mijn universum.

Jeppe Arbjerg
Oprichter van ÅÅGE